De Roadtrip

Dit jaar heb ik de kans gehad om deelnemer te zijn van Landrush hun eerste editie genaamd Eurotour. Zoals de naam al verklapt, is dit een roadtrip door Europa. Met de start in Bordeaux, gaat de rit via Biarritz door de Pyreneeën heen richting Jaca als tussenstop om vervolgens naar Barcelona te rijden. Vervolgens rijdt de groep naar Monaco om de dag erna via de Red Rock Road naar Asti te rijden. Vanuit Asti is het weer flink doorrijden naar Kroatië om 3 nachten tot rust te komen bij de Plitvice meren. Met goede rust voor zowel de bestuurders als de auto’s vervolgt de rit naar Worthersee wat bekend staat om het GTI Treffen en het prachtige meer. Na Worthersee staat de legendarische Grossglockner Hoghalpenstrasse te wachten om hierna via Walchensee en Kochel am See naar de Nurburgring te rijden. Overigens is dit de laatste stop en worden hier weer twee nachten gespendeerd om bij te komen en om te genieten van het mooie Eifel gebied en niet te vergeten, de Nordschleife.

De auto

Voor de roadtrip had ik twee keuzes. Ik kon mijn daily pakken, een BMW E90, die deze rit waarschijnlijk heel comfortabel en fijn had gedaan. Of ik kon met mijn BMW E36 gaan. Wat inmiddels meer een weekend auto is geworden voor drift- en circuitdagen.

De E90 is vrij standaard. Deze staat op een AP schroefset gecombineerd met Style 230 velgen, bredere banden passend op de staggered velgen, M3 draagarmen, M5 pook en een M stuurwiel. Een goed onderhouden N53B30 gepaard aan een handgeschakelde 6-bak zoals alle handgeschakelde E90’s hebben. Het belangrijkste wat ik hier niet benoem is dat de auto ijskoude airco heeft en heel goed werkende speakers. Deze twee dingen is de E36 door de jaren heen verloren.

Keuze twee en de keuze die het is geworden: Een ’93 BMW 325i Coupé.

Inmiddels is deze niet heel standaard meer. De auto heeft een M54B30 motorswap die functioneert door een Hack Engineering kabelboom. De automaatbak heeft plaatsgemaakt voor een handgeschakelde 5-bak met een Revin Race short shifter gecombineerd met een YDC-schakelstang. De auto staat op AP coilovers met aan de voorkant camberplates van CNC71 en aan de achterkant verstevigde toplagers met PU-rubber. Alle rubbers onder de auto zijn nieuw en OEM. Alleen in de voorste draagarmen zitten er ‘lollipop rubbers’ van een E36 M3 voor iets meer camber en fijnere wegligging in de bochten. Voor meer stuuruitslag zitten er sinds kort angle adapters op van Odesa CNC. De bestelling van de angle mods was niet compleet geweest zonder een Odesa CNC hydraulische handrem. Die zit er ook recent op en is horizontaal gemonteerd op de standaard locatie in plaats van een verticale stang in het middenconsole.

Dit valt allemaal nog mee. In het interieur vind je een Sabelt GT3 kuipstoel in gemonteerd met onderdelen van Sandtler DE en CN71. En natuurlijk een MOMO Monte Carlo met een stuurspacer.

Om het af te maken natuurlijk aftermarket spruitstukken en een volledig 3 inch SleinFab uitlaatsysteem.

Ohja, de belangrijkste punten die ik benoemde bij de E90? Die heeft deze niet meer. De vorige eigenaar wilde van deze auto een Ringtool maken dus hij heeft de airco delen verwijderd en de bedrading voor de speakers eruit geknipt. De airco heb ik weinig mee gedaan gezien ik er nooit last van heb in Nederland. De speakers heb ik eens met goede hulp gefixt d.m.v. nieuwe speakers, een nieuwe radio en de bedrading opnieuw leggen. Helaas is de muziek er een keer mee opgehouden en heb ik er geen tijd meer voor gehad. Wellicht heeft dat te maken met liever andere upgrades doen maar laten we snel terug gaan naar het onderwerp.

De Reis

1 van de deelnemers had het idee om een dag eerder te vertrekken op reis en te overnachten aan het Le Mans circuit. Meerdere mensen stemde hiermee in en toen zijn we met vier van de negen auto’s op pad gegaan. Uiteindelijk zijn we hem heel dankbaar geweest voor dit idee. Niet omdat het zo cool was om bij Le Mans te stoppen (wat ook zo was) maar omdat de eerste dag veel zwaarder was dan verwacht. Op de dag dat we vertrokken was het een paar keer 42.5 graden Celcius! Mijn passagier en ik kunnen vertellen dat dat geen pretje was. Ik heb ook terecht een paar side eyes gehad omdat ik geen airco in de E36 heb geinstalleerd. Helaas werd het ook een lange dag doordat 1 van de auto’s problemen vertoonde door de hitte en hierna de tweede auto een beetje moeilijk deed.

Het fijne van deze stop was wel dat we de volgende dag wakker werden na een nachtje in de airco te liggen, rustig konden ontbijten en de rest van de middag konden spenderen rondom Le Mans omdat de rest van de groep nog naar Bordeaux aan het crossen was vanuit Friesland, Amsterdam en Drenthe.

De dagen hierna was het gelukkig niet meer boven de 40 graden. Het bleef de hele vakantie goed warm alleen klinkt 33 graden opeens heel aangenaam nadat de rit begon met een piek van 42.5.

Er waren veel steden waar we nog wel een dag hadden kunnen spenderen zoals Jaca, Barcelona en Monaco. De mooiste gebieden waren de Pyreneeën, Plitvice, Worthersee, de Alpen en natuurlijk het Eifel gebied alleen spreekt dat voor zich.

De meest noemenswaardige ritten van deze reis, en de ritten die de lezers het meeste zullen interesseren zijn de stuurwegen.

De Pyreneeën

Voorat je beseft dat je de Pyreneeën nadert, rijd je al door bergwegen en dorpen die je zo erg bezighouden dat je vergeet dat er meer te wachten staat. Het wordt steeds kouder, je merkt dat je hoog in de bergen rijd wanneer de auto soms niet zijn volle vermogen heeft en voordat je het weet rijd je door de wolken heen. Af en toe weet je niet of je wilt focussen op het rijden of op de omgeving want je wilt beide niet missen.

Zodra je de grens over bent, let wel op de ‘Guardia Civil’. Ze vonden een grote groep Nederlanders niet heel entertaining en door een plaspauze los van de groep hadden een maat en ik de kans om dit persoonlijk aan te horen. Nee, wij horen echt niet bij de rest van die groep, hoor!

Red Rock Road

Eerlijk gezegd een stuk korter dan verwacht. Natuurlijk maakt iedereen online de mooiste foto’s in het gedeelte waar alles rood is, vandaar de naam. Dit schept iets grotere verwachtingen dan je zou moeten hebben. Qua rijden is dit misschien wel de leukste route. Meningen hierover zullen verdeeld zijn maar dit is hoe ik het ervaarde met de volgende redenen.

Zowel voor als na het Red Rock gedeelte heb je al hele leuke wegen, non stop prachtig uitzicht en veel plekken om te stoppen voor mooie foto’s, een wel verdiende pauze of om alles te laten bezinken. Ook waren deze wegen een stuk minder uitdagend dan de andere routes en door de lagere temperaturen ook heel fijn voor de auto’s. Hier heb ik voor het eerst de verwarming aan gehad (!).

Grossglockner Hochalpenstrasse

Legendarisch. En misschien ook een beetje een jongensdroom. Landrush heeft tijdens deze reis veel onverwachtse dingen mogelijk gemaakt. Als het niet voor deze trip was, had ik nog lang niet bedacht om hier te gaan rijden en al helemaal niet met mijn projectauto. Tijdens het beklimmen van de berg kon ik alleen maar denken aan hoe ongelooflijk het was dat ik hier aan het rijden was met mijn E36. Gelukkig is dit mogelijk gemaakt door Landrush!

Het is zeker niet de makkelijkste weg om te rijden of de goedkoopste. Het voelt als een bizarre droom en de weersomstandigheden verschillen bij iedere bocht. Gelukkig kun je boven aan alles tot je nemen bij het Porsche Cafe of bij een van de andere stops die erna volgen. Ik kan deze route niet genoeg aanraden. En ja, het is de €45 waard. Of misschien is dit een coping mechanism omdat je er een hele coole sticker bij krijgt. Worth it! Toch?